Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

Θέλω να μου χαρίσεις κάτι...

Επειδή κάποια πράγματα στη ζωή είναι σπάνια και ανεκτίμητης αξίας... Επειδή οι άνθρωποι που αγαπούμε και αγαπιόμαστε απ'αυτούς είναι ο λόγος που κάνει τη ζωή να φαντάζει υποφερτή και ωραία. Επειδή τα γεγονότα των τελευταίων βδομάδων μ'έκαναν να εκτιμήσω περισσότερο από ποτέ τους ανθρώπους που έχω δίπλα μου. Επειδή η αγάπη έχει τη δύναμη να μετακινήσει βουνά. Επειδή τα "φανταχτερά" και τα "ακριβά" δε με συγκίνησαν ποτέ. Επειδή για τους ανθρώπους που αγαπώ θα πήγαινα περπατητή ως το φεγγάρι. 

Για όλους αυτούς τους λόγους και για πολλούς ακόμα άλλους βρίσκω αυτό το ποίημα τρυφερό και συγκινητικό...


                             Θέλω να μου χαρίσεις κάτι



- Θέλω να μου χαρίσεις κάτι. 
- Ό,τι θες. 
- Ό,τι θέλω; Τ' ορκίζεσαι; 
- Στ' όρκίζομαι.
- Είναι δύσκολο.
- Δεν πειράζει.
- Είναι ακριβό.
- Δεν με νοιάζει.
- Είναι σπάνιο.
- Τόσο το καλύτερο.
- Είναι επικίνδυνο.
- Δεν φοβάμαι.
- Μπορεί να καείς άμα το πιάσεις.
- Θα γίνω νερό να σβήσω την φωτιά.
- Μπορεί να σου γλιστρήσει απ' τα χέρια και να φύγει.
- Θα το ξαναπιάσω.
- Μπορεί να πάει πολύ μακριά.
- Θα το κυνηγήσω.
- Μπορεί να χαθεί στον ουρανό.
- Θα γίνω πουλί να το ψάξω.
- Μπορεί να βυθιστεί στη θάλασσα.
- Θα γίνω αγκίστρι να το πιάσω.
- Μπορεί να πνιγεί στο σκοτάδι.
- Θα περιμένω τα χαράματα.
- Μα μπορεί να διαλυθεί ως τότε.
- Θα φέρω τ' άστρα να φωτίσουν πιο νωρίς.
- Είναι τόσο μικρό, δεν θα μπορέσεις να το πιάσεις.
- Θα ζητήσω σ' ένα μυρμήγκι να με βοηθήσει.
- Κι αν είναι μεγάλο σαν σπίτι;
- Θα φέρω γερανό.
- Κι αν είναι μεγάλο σαν βουνό;
- Θα φέρω ένα γερανό πιο μεγάλο από βουνό.
- Υπάρχει;
- Θα τον φτιάξω.
- Που ξέρεις να φτιάχνεις γερανούς;
- Δεν ξέρω.
- Τότε;
- Τότε θα μάθω.
- Από που;
- Από τα βιβλία.
- Κι αν δεν το λένε τα βιβλία;
- Θα βρω τον γέροντα που φτιάχνει γερανούς.
- Κι αν έχει πεθάνει;
- Θα βρω τον άλλον γέροντα.
- Ποιον άλλον γέροντα;
- Εκείνον που ξέρει όλα τα βότανα.
- Όλα τα βότανα;
- Όλα τα χόρτα και τα μικρά άνθη του αγρού. Ξέρει τι μάγια κρύβουν.
- Και πως θα φέρει εκείνος το βουνό;
- Όχι εκείνος, εγώ. Θα μου δώσει βότανα να πιω, να γίνω τόσο δυνατός, που θα μπορέσω να το σηκώσω το βουνό.
- Εμένα θα μπορείς να με πάρεις αγκαλιά;
- Πάντα.
- Τώρα.
- Τώρα. Έλα, τι θέλεις;
- Θέλω να μου χαρίσεις κάτι.
- Ό,τι θέλεις.
- Ό,τι, ό,τι θέλω, τ' ορκίζεσαι;
- Στ' ορκίζομαι.
- Θέλω ... θέλω κάτι που δεν υπάρχει πουθενά.
- Να το φτιάξουμε.
- Με τι;
- Με τι θέλεις;
- Δεν ξέρω.
- Να το φτιάξουμε με ξύλο καρυδιάς και χρυσά καρφιά.
- Όχι, όχι δεν είναι έτσι.
- Να το φτιάξουμε με πούπουλα και ψίχουλα, με σταγόνες και γαργαλήματα και να του βάλουμε ένα κλειδί να το κουρδίζεις.
- Όχι, όχι, δεν θέλω κλειδί.
- Γιατί;
- Μπορεί να το χάσω.
- Θα στο κρεμάσω στον λαιμό.
- Μπορεί να χαθώ κι εγώ.
- Θα έρθω να σε βρω.
- Κι αν δεν μπορείς να με βρεις;
- Θα μπορέσω.
- Κι αν είναι σκοτάδι;
- Θ' ανάψω κερί.
- Κι αν λιώσει το κερί;
- Ως τότε θα σ' έχω βρει.
- Κι αν όχι;
- Θα ψάχνω ώσπου να σε βρω.
- Πόσο θα ψάχνεις;
- ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!
- Τι θα πει για πάντα;
- Ότι Σ' ΑΓΑΠΩ!
- Κι εγώ τι θα κάνω ώσπου να με βρεις;
- Μπορείς να κοιμηθείς.
- Που;
- Κάτω από μια μυρσινιά.
- Που έχει μυρσινιές;
- Παντού.
- Έχει και λιοντάρια παντού;
- Όχι.
- Που έχει λιοντάρια;
- Στην ζούγκλα.
- Είναι κοντά η ζούγκλα;
- Πολύ μακριά. Στην άλλη άκρη του κόσμου...
- Δεν μπορούν να έρθουν εδώ ποτέ;
- Ποτέ.
- Τ' ορκίζεσαι;
- Στ' ορκίζομαι.
- Ξέχασα τι θα πει για πάντα.
- Θα πει ότι σ' αγαπώ.
- Πόσο;
- Ως τον ουρανό.
- Ναι, ναι. Να κοιμηθώ τώρα;
- Ναι.
- Θα με πάρεις αγκαλιά;
- Ναι.
- Θέλω να μου χαρίσεις κάτι.
- Ό,τι θέλεις.
- Ό,τι, ό,τι θέλω, τ' ορκίζεσαι;
- Ναι.


                                                              Ανθή Δοξιάδη

Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

Ντραπείτε τζιαι λλίον!

Διάβασα πριν λίο μιαν ανάρτηση άρθρου στο pathfinder (παραθέτω και το link παρακάτω) και για χιλιοστή φορά ένιωσα κορόιδο. Ντραπείτε τζια λλίον ρε! Ντραπείτε! Εν έχετε ίχνος συνείδησης! Εσιχάθηκα σας τέλεια!

Παραθέτω απόσπασμα της είδησης που διάβασα στην ηλεκτρονική διεύθυνση:
 http://news.pathfinder.gr/world/870668.html

Θαυμάστε τους! Να τους χαιρόμαστε τους προύχοντες του τόπου! 

 
"Πολιτικοί απ' όλα τα κόμματα έπαιρναν δάνεια αλλά αποπλήρωναν μόνο ένα μέρος και τα υπόλοιπα σβήνονταν χαριστικά . Εμπλέκονται και δήμαρχοι ή συνδικαλιστές:

Τη λίστα της ντροπής, παρουσιάζει σήμερα η εφημερίδα το Έθνος.
Διαγραφές χρεών από την Τράπεζα Κύπρου
  • Ξενοδοχειακή εταιρεία Τ.Η.Ε που -σύμφωνα με το έγγραφο- είναι συνδεόμενη με ΑΚΕΛ - ΠΕΟ και ως φυσικά πρόσωπα καταγράφονται οι ΦΕ. ΚΥ. ΚΛ. ΑΛ. (αρχικά επωνύμων) είδε τον Μάιο του 2012 να διαγράφεται το συνολικό ποσό δανείου που είχε πάρει ύψους 2..813.000 ευρώ
  • Παγκύπρια Εργατική Ομοσπονδία (ΠΕΟ), με αναφορά και πάλι τους ΦΕ. και ΚΥ., από δάνειο ύψους 554.000€ χαρίστηκε το υπόλοιπο ύψους 193.000€ και πάλι τον Μάιο του 2012
  • Εταιρία N.M.G., που σύμφωνα με το έγγραφο συνδέεται με κορυφαίο στέλεχος του ΑΚΕΛ Ν.Κ., είχε λάβει δάνειο ύψους 1.830.000€ αλλά της χαρίστηκαν 111.000€ τον Μάρτιο του 2007 και τον Ιανουάριο του 2008
  •  Γνωστός πρώην βουλευτής του ΔΗΣΥ Π.Π. είχε πάρει δάνειο 168.000€. Αποπλήρωσε τις 67.000€ και τα 101.000 διαγράφηκαν τον Οκτώβριο του 2009
  • Εταιρία At.ltd που συνδέεται με τον βουλευτή του ΔΗΣΥ, Σ.Σ., πήρε δάνειο 61.000€ αλλά τον Αύγουστο του 2010 διαγράφηκαν οι 11.000€
  • Εταιρία Cy.Ind.Ltd, που ανήκει στον Αχ.Κ., αδελφό πρώην υπουργού του ΔΗΚΟ Μ.Κ., είχε πάρει δάνειο 1.595.00€ και πλήρωσε μόνο τις 310.00€ και τον Μάιο του 2011 διαγράφηκαν 1.285.000€!
  • Στον πρώην βουλευτή του ΔΗΣΥ Σ.Χ. από δάνειο 58.000€, διαγράφηκε τον Απρίλιο του 2007 το ποσό των 26.000€
  • Σε πρώην βουλευτή του ΔΗΣΥ Ε.Σ. είχε πάρει δάνειο 84.000€ και είδε να του διαγράφονται οι 16.000€ τον Ιούλιο του 2008
  • Στον πρώην δήμαρχο μεγάλης πόλης που πρόσκειται στο ΑΚΕΛ Α.Μ. είχε χορηγηθεί δάνειο 105.000€ και διαγράφηκαν 17.000€ τον Νοέμβριο του 2008
  • Στην εταιρία M.Th.Group της Λ.Π., νύφης του βουλευτή του ΔΗΚΟ Α.Κ., από δάνειο 625.000€ διαγράφηκε το ποσό των 330.000€ τον Αύγουστο του 2009
  • Στην εταιρία Xen&Co της Μ.Ξ, συγγενούς μέλους της Δ.Σ. της Τράπεζας, από δάνειο 839.000€ διαγράφονται τα 237.000€ με ημερομηνίες αναφοράς Δεκέμβριο του 2007, Ιούλιο του 2008 και Σεπτέμβριο του 2010
  • Η εταιρία που φέρει το όνομα του ιδιοκτήτη της, πρώην υπουργού, προέδρου κόμματος και στελέχους του ΔΗΣΥ, Τ.Χ. είχε πάρει δάνειο 708.000€ και διαγράφηκαν 399.000€. Η διαγραφή έγινε στον Μάρτιο του 2007 και του 2008
Στην Ελληνική Τράπεζα
  • Η εταιρία T.Trading Co Ltd του Ν.Κ., βουλευτή μικρού κόμματος, από δάνειο 1.654.000€, τον Δεκέμβριο του 2008 διαγράφηκαν 543.000€
Στη Λαϊκή Τράπεζα
  • Διαγραφή χρέους 39.000€ 2012 για τον Αρ.Γ. πρώην βουλευτής του ΑΚΕΛ
  • Διαγραφή οφειλής του ύψους 71.000€ τον Ιούνιο του 2011 για τον Αν.Γ. πρώην βουλευτή του ΔΗΣΥ
  • 54.000€ διαγράφηκαν από οφειλή του Σ.Χ, πρώην βουλευτή του ΔΗΣΥ (του είχε διαγραφή χρέος και από την Κύπρου)
  • Εταιρία που κορυφαίος Κύπριος πολιτικός διαθέτει το 51% των μετοχών της, εμφανίζεται να έχει κάνει συμφωνία για διαγραφή χρέους ύψους 5,8 εκατομμυρίων δολαρίων με την υποσημείωση πως η διαγραφή έχει υπολογιστεί για το 2014
  • Στην Π.Α. πρώην σύζυγο κορυφαίου υπηρεσιακού στελέχους του ΥΠΕΞ, Ν.Α., διαγράφηκε το 2010 οφειλή 18.500€
  • Σε εταιρία που ανήκει στον εν ενέργεια πρέσβη Π.Ν. διαγράφηκε το 2012 το ποσό των 14.000€ "
Άντε λαέ της Κύπρου, το χέρι στην τσέπη να πληρώσουμε τα σπασμένα! Περαστικά μας! Καλά κρασιά!

Κυριακή, 24 Μαρτίου 2013

Κάλβος, πιο επίκαιρος από ποτέ!

 Ευχαί

Της θαλάσσης καλλίτερα
φουσκωμένα τα κύματα
'να πνίξουν την πατρίδα μου
ωσάν απελπισμένην,
      έρημον βάρκαν.    
                    
     Στην στεριάν, στα νησία
καλλίτερα μίαν φλόγα
'να ιδώ παντού χυμένην,
τρώγουσαν πόλεις, δάση,
        λαούς και ελπίδας.     

                 ΄.
    Kαλλίτερα, καλλίτερα
διασκορπισμένοι οι Έλληνες
'να τρέχωσι τον κόσμον,
με εξαπλωμένην χείρα
                ψωμοζητούντες·     
                   
    
 Παρά προστάτας 'νάχωμεν...



Σάββατο, 23 Μαρτίου 2013

Και κλάμα ο λαός!

Εν θα μιλήσω για την Τρόικα, ούτε για το κούρεμα, ούτε για το μνημόνιο. Όχι γιατί δε με νοιάζει ή δε με επηρεάζει, αλλά γιατί ήδη ειπώθηκαν πολλά (τι άλλο απομένει να πούμε πια;).  Έτσι κι αλλίως εννεν στο χέρι μας. Εν να αποφασίσουν οι "ειδήμονες" που παίζουν το μέλλον μας στα ζάρια...

Μέσα στο όλο κλίμα οδυρμού και θλίψης που με διακατείχε μες τούτες τες κρίσιμες ώρες (όπως και όλους εσάς εκεί έξω, είμαι σίουρη), έπεσα τυχαία πάνω σε κάτι στατιστικά στοιχεία για το κλάμα και είπα να τα παραθέσω δαμέ. Ορίστε λοιπόν:

Επιστημονικές έρευνες έδειξαν ότι:
  • 77% του... κλάματος συμβαίνει στο σπίτι (ναι, αλλά έλα τωρά που θα κλαίμε "για" το σπίτι...)
  • 70% των ανθρώπων που κλαίνε δεν προσπαθούν να το κρύψουν (μα κρύφκεται;;;)
  • 40% των ανθρώπων κλαίνε μόνοι και συνήθως το βραδάκι (χμ..  η νύκτα πάντα κάμνει τα πράματα να φαίνονται χειρότερα)
  • 20% των ανθρώπων που κλαίνε συνεχίζουν περισσότερο από μισή ώρα (νομίζω ανεβάσαμεν τον μέσο όρο τούτες τες μέρες δαμέ στην Κύπρο :/ )
  • 15% συμβαίνει στη δουλειά ή στο αυτοκίνητο ( επιβεβαιώνω αυτο με το αυτοκίνητο!)
  • 8% κλαίνε περισσότερο από μία ώρα μάλλον εν για τους Κυπραίους που μιλά...)
  • 47 φορές κλαίνε κατά μέσο όρο οι γυναίκες τον χρόνο (δηλώνω ευθαρσώς ότι υπερβαίνω κατά πολύ τον μέσο όρο)
  • 7 φορές τον χρόνο κλαίνε κατά μέσο όρο οι άνδρες (αρα το "οι άντρες δεν κλάινε" δεν είναι αστικός μύθος...)
Και ακόμα κάτι για το κλάμα. Υπάρχουν 3 είδη δακρύων:

1. ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΔΑΚΡΥΑ: προκαλούνται για να διατηρούν υγρή και προστατευμένη την επιφάνεια του ματιού

2. ΤΑ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΤΙΚΑ ΔΑΚΡΥΑ: προκαλούνται ως αντίδραση σε ερεθισμούς

3. ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΔΑΚΡΥΑ: έχουν διαφορετική σύσταση απ΄ ό,τι τα δάκρυα των παραπάνω κατηγοριών. Περιέχουν και εγκεφαλίνη, που είναι φυσικό αναλγητικό

Και  κλαααααααααμα ο λαός. Περαστικά μας  :(   (γλουπ!)

Σάββατο, 9 Μαρτίου 2013

Το δέντρο που έδινε... Σελ Σιλβερστάιν (Αφιερωμένο σε όλες τις ψυχές που ξέρουν να δίνονται)

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια μηλιά και αγαπούσε ένα αγοράκι.
Και κάθε μέρα το αγόρι θα ερχόταν και θα μάζευε τα φύλλα του και θα έφτιαχνε στέμματα παίζοντας τον βασιλιά του δάσους.
Σκαρφάλωνε στον κορμό του και τραμπαλιζόταν στα κλαδιά του και έτρωγε τα μήλα του.
Και έπαιζαν κρυφτό.
Κι όταν κουραζόταν το αγόρι πλάγιαζε στη σκιά του δέντρου.
Και το αγόρι αγαπούσε το δέντρο πάρα πολύ.
Και το δέντρο ήταν ευτυχισμένο.


Μα ο χρόνος περνούσε.
Και το αγόρι μεγάλωσε.
Και το δέντρο έμενε συχνά μόνο του.
Τότε μια μέρα το αγόρι ήρθε στο δέντρο και το δέντρο είπε «έλα, Αγόρι, έλα και σκαρφάλωσε στον κορμό μου, κάνε κούνια στα κλαδιά μου και φάε τα μήλα μου και παίξε στον ίσκιο μου και γίνε ευτυχισμένο.»
«Είμαι πολύ μεγάλο για να σκαρφαλώνω και να παίζω», απάντησε το αγόρι.
«Θέλω να αγοράζω πράγματα και να περνάω καλά. Θα ήθελα κάποια χρήματα. Μπορείς να μου δώσεις μερικά;»
«Λυπάμαι», είπε το δέντρο, «αλλά δεν έχω χρήματα. Μόνο φύλλα και μήλα έχω. Πάρε τα μήλα μου, Αγόρι, και πούλησέ τα στην πόλη. Έτσι θα κερδίσεις χρήματα και θα είσαι ευτυχισμένο.»
Και το αγόρι σκαρφάλωσε στο δέντρο και αφού μάζεψε τα μήλα του τα πήρε μαζί του.
Και το δέντρο ήταν ευτυχισμένο.

Αλλά το αγόρι έμεινε μακριά από το δέντρο για πολύ καιρό…και το δέντρο ήταν δυστυχισμένο.
Και τότε, μια μέρα, το αγόρι ήρθε πάλι πίσω και το δέντρο τραντάχτηκε από τη χαρά του και είπε
«έλα, Αγόρι, σκαρφάλωσε στον κορμό μου και τραμπαλίσου στα κλαδιά μου και γίνε ευτυχισμένο.»
«Έχω πολλές δουλειές για να σκαρφαλώνω σε δέντρα», είπε το αγόρι.
«Θέλω ένα σπίτι για να με ζεσταίνει», είπε.
«Θέλω μια γυναίκα και θέλω και παιδιά, γι” αυτό χρειάζομαι ένα σπίτι. Μπορείς εσύ να μου δώσεις ένα σπίτι;»
«Δεν έχω σπίτι να σου δώσω», απάντησε το δέντρο.
«Το δάσος είναι το σπίτι μου, αλλά μπορείς να κόψεις τα κλαδιά μου και να χτίσεις ένα σπίτι. Τότε θα είσαι ευτυχισμένος.»
Και έτσι το αγόρι έκοψε τα κλαδιά του δέντρου και τα πήρε μαζί του για να χτίσει το σπίτι του.
Και το δέντρο ήταν ευτυχισμένο.

Αλλά το αγόρι έλειψε για πολύ καιρό. Και όταν επέστρεψε, το δέντρο ήταν τόσο ευτυχισμένο που μόλις που μπορούσε να μιλήσει.
«Έλα, Αγόρι, έλα και παίξε.»
«Είμαι πολύ γέρος και θλιμμένος για να παίξω», είπε το αγόρι. «Θέλω μια βάρκα που να με πάει κάπου πολύ μακριά. Μπορείς να μου δώσεις μια βάρκα;»
«Κόψε τον κορμό μου και φτιάξε μια βάρκα» είπε το δέντρο. «Τότε θα μπορέσεις να ταξιδέψεις και να είσαι ευτυχισμένο.»
Τότε το αγόρι έκοψε τον κορμό του δέντρου και έφτιαξε μια βάρκα και ταξίδεψε μακριά.
Και το δέντρο ήταν ευτυχισμένο….αλλά όχι αληθινά.

Μετά από πολύ καιρό το αγόρι ξαναγύρισε.
«Λυπάμαι, Αγόρι, αλλά δεν έχω πια τίποτα να σου δώσω. Τα μήλα μου τέλειωσαν.»
«Τα δόντια μου είναι πολύ αδύναμα πια για μήλα», απάντησε το αγόρι.
«Τα κλαδιά μου κόπηκαν. Δε μπορείς να κάνεις κούνια σ” αυτά», είπε το δέντρο.
«Είμαι πολύ γέρος πια για να κάνω κούνια», είπε το αγόρι.
«Ο κορμός μου κόπηκε», είπε το δέντρο, «δε μπορείς να σκαρφαλώσεις»
«Είμαι πολύ κουρασμένος για να σκαρφαλώνω» , είπε το αγόρι.
«Λυπάμαι», απάντησε το δέντρο, «μακάρι να μπορούσα να σου δώσω κάτι. Αλλά δε μου έχει μείνει πια τίποτα. Είμαι μόνο ένα γερασμένο κούτσουρο. Λυπάμαι…»
«Δε χρειάζομαι πολλά πια», είπε το αγόρι, «μόνο ένα ήσυχο μέρος να καθήσω και να ξεκουραστώ. Είμαι πολύ κουρασμένος.»
«Τότε» είπε το δέντρο ισιώνοντας όσο μπορούσε τον κορμό του, «ένα παλιό κούτσουρο είναι ένα καλό μέρος να καθήσεις και να ξεκουραστείς. Έλα, Αγόρι, κάθισε. Κάθισε και ξεκουράσου.»
Και το αγόρι κάθησε και ξεκουράστηκε.
Και το δέντρο ήταν ευτυχισμένο.